NIEUWS

 

Ik wil graag de nieuwsbrief ontvangen,

ik wil me afmelden voor de nieuwsbrief. 

Cambuur op rolletjes in Ghana

In Accra, de hoofdstad van Ghana, rijdt het verkeer af en aan. Daar tussen door laveren de verkopers. Handig springen ze om de auto’s heen, veelal wrakken op wielen, en proberen van alles te slijten. Zonnebrillen, riemen, kauwgom, zelf gevangen vis, toiletpapier en zelfs geiten. De dampende uitlaatgassen en de hitte nemen ze voor lief. Een van de verkopers is Kwame Okuwre. De 28-jarige Ghanees kreeg op vijfjarige leeftijd polio en is sindsdien aan een rolstoel gekluisterd. Eigenlijk is hij dubbel gehandicapt want in de concurrentiestrijd met de andere verkopers heeft hij een flinke achterstand. Het armoedige karretje waarin hij zit, is net niet hoog genoeg om door het zijraampje van een auto te kunnen gluren. Zwaaiend met z’n armen probeert hij de aandacht van de automobilist te trekken.

Kwame verkoopt sieraden. Kitscherige gouden armbanden met nep diamanten die glinsteren in de zon. Hij koopt ze in en verkoopt ze door. Aan toeristen, maar ook aan Ghanezen. Zo probeert hij elke dag geld bijeen te schrapen. Makkelijk is het niet. Als hij een topdag heeft, is de omzet 16 cedis, daar houdt hij zelf 10 cedis van over, dat is ongeveer 4 euro per dag. Tussen de bedrijven door kijkt hij televisie. Stiekem, over het muurtje van de bar van het Penta Hotel. Kwame is gek van voetbal. De Engelse clubs zijn favoriet, vooral Liverpool. Hij lacht z’n tanden bloot en zegt: ,,You’ll never walk alone.Like me and my wheelchair.’’ In Nederland is Ajax zijn club en niet te vergeten SC Heracles, waar Kwame Quansah speelt. Van Cambuur heeft Kwame Okuwre nog nooit gehoord. Maar als Johan de Boer van de stichting Akwadaa Aseda, die zich inzet voor ontwikkelingshulp, hem een Cambuurshirt overhandigd, is hij gelijk Cambuursupporter. ,,What divison are they playing? They have players for the national team?’’ Hij wil alles over Cambuur weten en kijkt vol trots naar zijn nieuwe, felgele shirt dat mooi opvalt tussen de auto’s. Ook als het donker wordt en hij terug naar huis moet rijden. 7 kilometer verderop, in Nungua, vindt Kwame onderdak in een zelf gebouwd onderkomen, niet meer dan vier houten palen met een golfdak van asbest platen.

Vanavond zal hij Frank, z’n zoontje van zes, van alles vertellen over zijn ‘Cambuuravontuur’ en over zijn nieuwe vrienden uit Holland. De volgende dag is het leven weer normaal en moet hij vol aan de bak om geld te verdienen en eten te kunnen kopen. Dat is het belangrijkste. Klagen doet Kwame niet. Het leven van een profvoetballer is zwaar, dat van hem ook. ,,It’s the same, it’s my life.’’

Alfred in gesprek met Kwame, interview voor de krant in Leeuwarden

Kwame in actie, met Cambuurshirt, in de straten van Osu, Ghana.

Nieuwsarchief

Sponsoren